Interpelacja poselska

W Polsce tryb i zasady składania interpelacji określa regulamin Sejmu. Zgodnie z nim interpelacje, wnioski o przedstawienie informacji bieżących, zapytania poselskie i pytania w sprawach bieżących mogą być kierowane do członków Rady Ministrów. Posłowi przysługuje prawo złożenia interpelacji w sprawach o zasadniczym charakterze i odnoszących się do problemów związanych z polityką państwa. Interpelacja powinna zawierać krótkie przedstawienie stanu faktycznego będącego jej przedmiotem oraz wynikające zeń pytania i powinna być skierowana zgodnie z właściwością interpelowanego. Składa się ją w formie pisemnej na ręce marszałka Sejmu, który niezwłocznie przesyła wystąpienie interpelowanemu.
Interpelację poselską może złożyć każdy poseł. Musi to zrobić na piśmie. Powinna ona dotyczyć zasadniczych problemów polityki państwa. Rząd ma 21 dni na udzielenie posłowi odpowiedzi.
W trakcie posiedzeń plenarnych Sejmu posłowie mają prawo złożyć zapytanie poselskie. Muszą to zrobić ustnie, a pytanie nie powinno trwać dłużej niż dwie minuty. Odpowiedź przedstawiciela rządu powinna nastąpić natychmiast i trwać nie dłużej niż sześć minut. W razie uznania odpowiedzi za niezadowalającą interpelant może zwrócić się do marszałka Sejmu o wystąpienie do interpelowanego z żądaniem dodatkowych wyjaśnień na piśmie. Z takim wnioskiem można wystąpić tylko raz, nie później niż w ciągu 30 dni od dnia otrzymania niezadowalającej odpowiedzi. Przepisy dotyczące interpelacji stosuje się też do „informacji bieżącej” przedstawianej przez członka Rady Ministrów na posiedzeniu Sejmu. Prawo złożenia wniosku o przedstawienie informacji przysługuje klubowi oraz grupie co najmniej 15 posłów.
Z punktu widzenia obywatela wyborcy istotną rolę odgrywają zapytania poselskie, które składane są w sprawach o charakterze jednostkowym, dotyczące prowadzonej przez Radę Ministrów polityki wewnętrznej i zagranicznej oraz zadań publicznych realizowanych przez administrację rządową. Pytania w sprawach bieżących zadawane są ustnie na każdym posiedzeniu Sejmu i wymagają bezpośredniej odpowiedzi ministrów, do których są kierowane, lub w wyjątkowych sytuacjach upoważnionych przez nich osób. Nad pytaniem i udzieloną odpowiedzią nie przeprowadza się dyskusji.
Tego typu narzędzia ostatnio już kilkakrotnie zostały wykorzystane przez posłów w sprawach związanych z rynkiem dłużnym.