Słownik Dłużnika

Kara

Konsekwencją popełnienia przestępstwa jest kara kryminalna. Wyraża się w niej dezaprobata wobec czynu oraz osoby sprawcy. Polskie prawodawstwo przewiduje następujące kary: grzywny, ograniczenia wolności, pozbawienia wolności, 25 lat pozbawienia wolności, dożywotniego pozbawienia wolności, aresztu wojskowego. W niektórych państwach stosowana jest również nieobowiązująca w Polsce kara śmierci. Kary kryminalne wymierzają wyłącznie sądy.

 

Kasacja

Bada się zgodność z prawem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie sądowe. Kasację rozpoznaje Sąd Najwyższy. Każdy obywatel występujący jako strona ma prawo wnieść kasację zwyczajną. Tylko wtedy jednak, gdy nie zaskarżył on wyroku sądu I instancji, a sąd odwoławczy wyrok ten utrzymał w mocy albo zmienił na korzyść obywatela.

Do wniesienia kasacji nadzwyczajnej od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie mają prawo: prokurator generalny, naczelny prokurator wojskowy oraz rzecznik praw obywatelskich. Jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka, kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie może wnieść rzecznik praw dziecka. Kasacja powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego, a ponadto należy w niej wskazać, na czym polega zarzucane uchybienie. Może ona dotyczyć wyłącznie: zaistnienia tzw. bezwzględnej przesłanki odwoławczej oraz innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło to mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Kasacja na korzyść przysługuje tylko wtedy, gdy oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a na niekorzyść – tylko wtedy, gdy został on uniewinniony albo postępowanie zostało umorzone ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu. Kasacja wnoszona przez stronę musi być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

Klauzula wykonalności

Od wniosku pobierana jest opłata. Jeżeli wyrok nie pochodzi od sądu, do którego skierowany jest wniosek o nadanie klauzuli, należy dołączyć tytuł egzekucyjny. Klauzula wykonalności ma formę postanowienia. W przypadku ugody zawartej przed sądem lub innym organem klauzulę umieszcza się na odpisie protokołu zawierającego treść ugody.

Sąd przed nadaniem klauzuli wykonalności bada, czy tytuł egzekucyjny, przedstawiony przez wierzyciela, daje podstawę wykonania w drodze egzekucji. Klauzula wykonalności może być nadana tylko tytułowi egzekucyjnemu, z którego wynika obowiązek spełnienia świadczenia, w którym występuje wierzyciel i dłużnik. Klauzulę wykonalności nadaje się przeciwko osobie wymienionej w tytule egzekucyjnym.

Klauzula wykonalności

Stwierdza, że tytuł egzekucyjny można wykonać w drodze przymusu. Klauzula wykonalności przyznawana jest co do zasady na wniosek wierzyciela i przybiera następującą treść: „W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, dnia ….. 20….. r. Sąd ….. w ….. stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w całości/w zakresie ….. oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy.” Brak klauzuli wykonalności w tytule egzekucyjnym stanowi brak formalny. Komornik w takiej sytuacji wzywa do uzupełnienia braku w terminie tygodniowym, a w razie nie zachowania wyznaczonego terminu - zwraca wniosek egzekucyjny.

 

Klauzule niedozwolone

Nasz kodeks cywilny zakłada, skądinąd słusznie, spory zakres swobody w ustalaniu warunków umów. Jednak ta swoboda z reguły działa na korzyść silniejszego, czyli firm i często jest nadużywana. Ograniczeniem jest tu reguła, mówiąca że zapisy umów nie mogą naruszać zasad współżycia społecznego, dobrych obyczajów oraz praw konsumentów. W szczególności piętnowane są przypadki braku możliwości indywidualnego ustalania treści umowy przez klienta, braku jednoznacznego określania świadczeń obu stron umowy oraz nierówności praw i obowiązków. Konsekwencją uznania określonego zapisu za niedozwolony jest bardzo istotny fakt, polegający na tym, że nie wiąże on konsumenta. W ten sposób łatwiej mu się obronić przed niekorzystnymi działaniami firm.

Kodeks cywilny określa jako potencjalnie niedozwolone zapisy umów, które między innymi:

  • wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność wobec konsumenta;
  • przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed podpisaniem umowy;
  • zezwalają kontrahentowi na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umowy na inny podmiot bez zgody konsumenta;
  • uzależniają zawarcie umowy i treść jej zapisów od zawarcia innej umowy lub od zobowiązania klienta do zawierania podobnych umów w przyszłości;
  • przyznają kontrahentowi prawo do jednostronnego interpretowania zapisów umowy i zmiany jej warunków,
  • wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi zapłaty w przypadku niezrealizowania świadczenia w całości lub części oraz rezygnacji z umowy przez klienta, odstąpienia od niej oraz wypowiedzenia;
  • przewidują przyznanie uprawnienia kontrahentowi do określenia lub podwyższenia ceny czy wynagrodzenia po zawarciu umowy, bez prawa konsumenta do odstąpienia od umowy;
  • stanowią, że umowa ulega automatycznemu przedłużeniu w przypadku ustalenia zbyt krótkiego terminu na złożenie oświadczenia o jej nieprzedłużaniu,
  • narzucania klientowi rozpoznania sprawy przez sąd inny niż ustawowo właściwy.
  • o typu umowy, w szczególności te, które związane są bezpośrednio z naszymi pieniędzmi, a więc umowy o kredyt, pożyczkę, lokatę czy ubezpieczenie.

Komisja Nadzoru Finansowego

Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku. Nadzór nad działalnością KNF sprawuje prezes Rady Ministrów.

 

Komornik sądowy

Komornik może posługiwać się szeregiem środków przymusu, określonych w kodeksie postępowania cywilnego (Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 z późń. zm.).  Oprócz funkcji podstawowej, polegającej na egzekwowaniu roszczeń o charakterze cywilnym, komornik sądowy jest uprawniony do przeprowadzenia spisu inwentarza, czyli dokumentu opisującego całość majątku spadkowego. Sporządza się ten dokument, aby poznać skład oraz wartość majątku. Jest on podstawą ograniczenia odpowiedzialności spadkobierców za długi spadkowe do wysokości wartości czynnej spadku.  Komornik jest funkcjonariuszem publicznym i podlega ochronie wynikającej z przepisów Kodeksu karnego.

 

Kredyt bankowy

Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony cel oraz czas, a klient zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnym bankowi wynagrodzeniem w postaci prowizji i odsetek. Kredyt postrzegany jest zatem jako specyficzny rodzaj zobowiązania, którego podstawowymi cechami są: zwrotność, celowość i odpłatność. Kredyty mogą mieć charakter odnawialnych lub nieodnawialnych. Cechą charakterystyczną kredytów odnawialnych jest to, że spłaty zwiększają kwotę kredytu dostępną do wypłaty. Ta kwota ograniczona jest przyznanym przez bank limitem. Kredyty nieodnawialne to takie, które można wykorzystać tylko raz, a spłaty kapitału tych kredytów nie zwiększają kwoty kredytu dostępnej do wypłaty.

 

Strony