Upadłość konsumencka

Celem głównym tego postępowania jest możliwość uzyskania przez dłużnika oddłużenia poprzedzonego pokryciem przez upadłego określonej części zobowiązań. Może to nastąpić poprzez spieniężenie majątku dłużnika w postaci majątku trwałego oraz wpływ jego dochodów do masy upadłości oraz ratalne spłaty w ramach planu spłaty wierzycieli. W szczególnych przypadkach, czyli ubóstwa masy upadłości (brak jakiegokolwiek majątku dłużnika bądź jego znikomość) oraz trudnej sytuacji osobistej dłużnika, etap likwidacji majątku dłużnika oraz planu spłat wierzycieli może zostać pominięty, co znacząco skraca czas trwania postępowania i przyspiesza osiągnięcie oddłużenia. Nawet w takiej sytuacji konieczne jest do uzyskania oddłużenia ogłoszenie przez sąd upadłości dłużnika.
Upadłość konsumencka dotyczy osób nieprowadzących działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy mogą również zrestrukturyzować swoje zadłużenie, a także doprowadzić do oddłużenia, jednakże na odmiennych zasadach niż konsumenci. Upadłość konsumencką może ogłosić również były przedsiębiorca.
Żeby umorzyć swoje długi, trzeba być przede wszystkim dłużnikiem niewypłacalnym, a więc trwale utracić zdolność wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Nie wystarcza istnienie samego zagrożenia niewypłacalnością. Ponadto nie można ponosić winy w doprowadzeniu do niewypłacalności bądź zwiększeniu jej stopnia. Umyślne działanie bądź rażące niedbalstwo wyklucza oddłużenie.
Prawie każdy rodzaj długu może zostać umorzony w całości po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego, niezależnie od jego wysokości i charakteru. Wystarczy, że dłużnik ma tylko jednego wierzyciela. Jednakże istnieje kilka wyjątków od tej reguły:
– alimenty
– renta odszkodowawcza za szkodę na osobie,
– kara grzywny i inne kwoty orzeczone przez sąd karny,
– odszkodowanie wynikające z popełnionego przestępstwa,
– wierzytelności zatajone przez dłużnika w upadłości konsumenckiej.