Są one jednym z głównych rodzajów niekonwencjonalnych źródeł gazu. Cieszą się także dużym zainteresowaniem, ponieważ ich pokłady, według ekspertów, są praktycznie niewyczerpalne. Hydraty metanu, znane jako klatraty, nazwę zawdzięczają swojej strukturze krystalicznej, w której cząsteczki wody tworzą klatki wokół molekuł gazu. Niekiedy nazywane są również lodem metanowym, ze względu na białą barwę przypominającą lód lub śnieg. Zostały odkryte pod koniec XIX w. (1888 r.) wraz z hydratami etanu (C2H6), etylenu (C2H4) i podtlenku azotu (N2O) przez francuskiego fizyka Paula Villarda. W latach 30. XX w. E.G. Hammerschmidt skojarzył po raz pierwszy biały krystaliczny materiał zatykający rurociągi gazu z hydratami metanu. W ten sposób materiał pierwotnie uważany za ciekawostkę czysto laboratoryjną zyskał znaczenie ekonomiczne.
W latach 60. XX w. znaleziono złoża hydratów na Syberii, a w następnym dziesięcioleciu znaczne ich ilości odkryto na szelfach kontynentalnych. Japan National Oil Corporation (JNOC) rozpoczął prace naukowe nad hydratami metanu już w 1995 r., a następnie – po restrukturyzacji – rolę tę przejął Japan Oil, Gas & Metals National Corporation (JOGMEC).
Eksperci podkreślają, że w perspektywie 10-20 lat temat niekonwencjonalnych źródeł energii stanie się bardzo aktualny. Japońscy naukowcy są zdania, że w oceanach świata może znajdować się nawet do 5000 bln m3 hydratów. Zakładając, że technologie pozwolą na odzyskanie 10% gazu z tych hydratów, pozwoli to zapewnić dostawy gazu na świecie na 170 lat.
Oprócz kwestii bezpieczeństwa energetycznego wodzian metanu przyczyni się też do ograniczenia globalnego ocieplenia, ponieważ jest czystszym źródłem energii niż ropa. Jednak jest wciąż duży problem do pokonania, ponieważ technologicznie nie zostało jeszcze wykazane, aby można było bezpiecznie i ekonomicznie odzyskiwać gaz z hydratów metanu. Problem ten wynika z faktu, że występuje on w postaci stałej, w przeciwieństwie do konwencjonalnych osadów zasobów gazu ziemnego.
JAN WYGANOWSKI
Cały artykuł w numerze 3/2014 Eurogospodarki.