Wysokość comiesięcznej opłaty zależeć będzie również od tego, czy dalej będziemy do pojemników wrzucać śmieci niesegregowane czy też rozdzielimy szkło, papier, plastik itd. – Nie wierzę w to, że nagle wszyscy będą rozdzielać odpadki. Dalej będzie się wyrzucało wszystko do jednego pojemnika – mówi Irena Kociszewska, mieszkanka warszawskiego Muranowa. – Widzę, że nawet w momencie, gdy ludzie się starają i do odpowiednich pojemników wrzucają posegregowane odpadki, to i tak są one wrzucane do jednej ciężarówki. Znów nam za nasze pieniądze szykują bałagan.
O tym już niedługo się przekonamy. W Polsce program segregacji i przerobu pozostałości jest realizowany już od wielu lat. Tak zwane odpadki organiczne, czyli zwykłe śmieci z kubła, są przerabiane na nawozy lub utylizowane, natomiast tzw. elektrośmieci, tj. stare lodówki, telewizory i inny sprzęt zasilany prądem lub bateriami jest przetwarzany: demontowany i dzielony na frakcje, które następnie są wykorzystywane przez recyklerów, np. przemysł chemiczny, huty. Tylko w naszym kraju demontażem sprzętu para się ponad 170 firm specjalistycznych różnej wielkości, jednak maksymalnie dwadzieścia z nich ma odpowiednie kompetencje i infarstrukturę, aby prowadzić te procesy prawidłowo.
Jedną z największych firm tego rodzaju jest Remondis Electrorecycling Sp. z o.o. – Jesteśmy częścią koncernu REMONDIS – firmy, która praktycznie na całym świecie zajmuje się odbiorem i recyklingiem wszelkiego typu odpadów – stwierdza Mirosław Baściuk, dyrektor zarządzający Remondis Electrorecycling. – Zajmujemy się małą, ale niezwykle ważną dziedziną gospodarowania odpadami – zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym, czyli elektrośmieciami. Posiadamy w Polsce dwa specjalistyczne zakłady, które realizują pełny proces utylizacji i odzysku.
By zapewnić sobie dopływ złomu, firma nie tylko współpracuje z sieciami handlowymi, ale też z dużymi firmami, instytucjami i gminami, którym proponuje kompleksową zbiórkę odpadów. Ponadto uczestniczy w różnych akcjach zbiórki elektroodpadów. Technicznie jest przygotowana do zwiększenia przetwarzanych ilości, byle tylko ich nie zabrakło.
ANDRZEJ KAZIMIERSKI
Cały artykuł w numerze 5/2013 Eurogospodarki.