Każdy doświadczony inwestor na rynku akcji wie, jak zdywersyfikować swój portfel akcji. Walory podzielone są według sektora i kraju, a ostatnie lata wykazały, że podejście oparte na dążeniu do wartości było skuteczne. Jednak pomimo ogólnie zdywersyfikowanego podejścia niemal wszystkie indeksy odnotowały straty, dlatego o ile ktoś nie miał na tyle szczęścia, by skupić się na Meksyku, Indonezji i Tajlandii, zgaduję, że stracił na wartości portfela akcji 10%.
Istnieją sposoby na uniknięcie takiego jednostronnego podejścia do ryzyka – podejście to w istocie jest jednostronne bez względu na to, ile sektorów uwzględniamy w portfelu akcji.
Ktoś może powiedzieć: „Obligacje? Chyba straciłeś rozum. Bez względu na to, co sprzedajesz, nie zamierzam kupować jakichkolwiek obligacji przy tak rekordowo niskich rentownościach”. Przyjrzyjmy się jednak ostatniej korelacji pomiędzy niemieckim indeksem Dax a obligacjami rządowymi: pomimo rekordowo niskich rentowności, automatyczna reakcja na wyprzedaż akcji doprowadziła do wzrostu cen niemieckich obligacji. W 2014 r. zacząłem poddawać w wątpliwość tę klasyczną korelację ze względu na ogólnie niższe rentowności. Widzieliśmy też „skutki uboczne”, takie jak wyprzedaż z sierpnia 2015 r., która objęła wszystkie klasy aktywów, aby zrównoważyć niską lub ujemną korelację pomiędzy obligacjami, akcjami, surowcami i kredytami. W mojej opinii było to przede wszystkim skutkiem implozji funduszy parytetu ryzyka, a nie końcem klasycznych korelacji.
Nie muszę dodawać, że klasyczna strategia portfelowa zakłada, że zysk skorygowany o ryzyko (wskaźnik Sharpe’a) jest wyższy w przypadku zrównoważonego portfela, niż w przypadku portfela złożonego z samych akcji. W przypadku samych akcji długoterminowe, nieskorygowane o ryzyko wyniki mogą być lepsze, jednak zrównoważony portfel ma o 20% lepszy wskaźnik Sharpe’a niż portfel złożony z samych akcji.
Ponadto, co było zarówno praktyczniejsze, jak i bardziej adekwatne, pierwotny pozytywny wpływ ujemnej korelacji pomiędzy akcjami a obligacjami nie polegał wyłącznie na zdecydowanej poprawie wyników niemieckich obligacji rządowych. Światowy spadek rentowności przyczynił się do poprawy wyników w większości klas obligacji, pomimo globalnych wyprzedaży akcji.
Istotny jest właściwy moment, należy jednak rozważyć dobranie do portfela akcji elementów o stałym dochodzie, ponieważ styczeń 2016 r. wykazał, jak dobrą poduszką powietrzną jest dywersyfikacja obligacje-akcje w sytuacji, gdy na rynkach następuje katastrofa.