Erika Jorgensen, ekonomistka Banku Światowego i współautorka raportu poświęconego skutkom redukcji emisji dwutlenku węgla dla polskiej gospodarki, twierdzi, że zrealizowanie unijnego planu redukcji dwutlenku węgla o 20% do 2020 r. może spowodować wzrost cen energii nawet o 20%, przyczyniając się do wzrostu innych cen.
Wobec takiej sytuacji Polska musi postawić na zieloną energię. Specjaliści zgodnie stwierdzają, że właściwą dla nas drogą wydaje się być położenie coraz większego nacisku na takie źródła energii jak gaz, a szczególnie biogaz i odnawialne źródła – nie tylko w kwestii wypełnienia celów klimatycznych, ale również ze względów ekonomicznych. Wzrastające ceny energii elektrycznej i cieplnej powodują, że coraz częściej zmuszani jesteśmy do poszukiwania alternatywnych źródeł energii, które jednocześnie stwarzają większe bezpieczeństwo ekonomiczne i energetyczne.Taką drogę powinno nam zapewnić konsekwentne stawianie na odnawialne źródła energii, a szczególnie słabo jeszcze do tej pory rozwinięty kierunek – biogazownie rolnicze, które na długie lata mogą zapewnić czystą i tańszą energię.
Dnia 13 lipca 2010 r. Rada Ministrów przyjęła rządowy plan „Kierunki rozwoju biogazowni rolniczych w Polsce w latach 2010–2020”, który zakłada stworzenie optymalnych warunków do rozwoju instalacji wytwarzających biogaz rolniczy. Ambitnym celem tego programu jest utworzenie do 2020 r. w każdej gminie średnio jednej biogazowni rolniczej wykorzystującej biomasę pochodzenia rolniczego, przy założeniu posiadania przez gminę odpowiednich warunków do uruchomienia takiego przedsięwzięcia.
Budowa biogazowni rolniczej stwarza nie tylko idealne warunki do pełnego wykorzystania potencjału rolniczego gospodarstw, ale może istotnie wpłynąć na poprawę rentowności produkcji tych gospodarstw. Niewątpliwie największym atutem tego procesu jest jednak wytwarzanie cennego biogazu, który za kilka lat może okazać się najważniejszym źródłem energii odnawialnej.
Szacuje się, że w Polsce może zostać wytworzone ok. 1,7 mld m3 biogazu rocznie. Taka ilość biogazu po oczyszczeniu mogłaby pokryć ok. 10% zapotrzebowania na gaz lub w całości zabezpieczyć potrzeby odbiorców z terenów wiejskich oraz dostarczyć dodatkowo 125 tys. MWhe energii elektrycznej i 200 tys. MWhc energii cieplnej.
Należałoby pilnie zastanowić się, jak zlikwidować wszelkie przeszkody związane z realizacją tego typu przedsiębiorstw. Być może warto byłoby wprowadzić programy edukacyjne, których celem będzie propagowanie budowy biogazowni rolniczych jako inwestycji zapewniających alternatywne źródło energii wraz z pokazaniem zalet i korzyści ekonomicznych potencjalnych inwestorów, a także uświadomienie wielu ludziom, że zdynamizowanie działań na rzecz rozwoju biogazowni rolniczych przybliży nasz kraj do realizacji polityki energetycznej Unii Europejskiej.
MIECZYSŁAW KARŁOWICZ
Cały artykuł w numerze 5/2011 Eurogospodarki.